Buitenmama!

Wandelcoaching voor (aanstaande) moeders

Jij kan dit!

Zwangerschap en het moederschap zijn vaak geweldig mooi, maar ook geweldig zwaar. Ongeveer alles verandert in je leven zoals jij het kende. Ik coach zwangeren en pas bevallen moeders die stress en/of onzekerheid ervaren m.b.t. het moederschap. Door al coachend te wandelen in de natuur werken we aan meer zelfvertrouwen waardoor je blij wordt met jezelf en jouw keuzes!

Herken je dit in je zwangerschap en/of moederschap?

Ondanks dat mijn kindje mijn grootste geluk is, vind ik het soms best zwaar om moeder te zijn. Maar waarom doet de buitenwereld dan alsof het altijd geweldig is? Alsof de roze wolk, die ik al nooit heb ervaren, bij hen nooit overvliegt. En als je dan een probleem bespreekt, is het antwoord: "tja dat hoort er allemaal bij". Die roze wolk mag soms toch ook gewoon een donderwolk zijn?

Enorm fijn dat het gelukt is om zwanger te raken natuurlijk, maar echt stralen doe ik niet. Ik maak me zorgen of m'n baby wel genoeg groeit, ik ben steeds zo misselijk en moe. Iedereen om me heen zegt, geniet van deze mooie tijd, maar zo mooi vind ik 'm niet.

Dat moederschap is best zwaar vind ik. Je wilt het goed doen, tegelijkertijd ook nog doorgroeien in je werk, je wilt een leuke partner zijn, je sociale leven moet niet op een laag pitje komen te staan en sporten is eigenlijk ook wel een must. Al die ballen in de lucht houden, ik raak er soms best gestresst van.

Die bevalling. Ik zie er zo tegenop. Kan ik dat wel? Als ik m'n teen stoot heb ik al tranen in m'n ogen van de pijn, hoe moet dat dan met weeën? Ontspanning schijnt een grote rol te spelen, maar hoe doe je dat als ik er zo tegenop zie?

Er is ineens zoveel waar ik me zorgen om maak: eet ze wel genoeg, slaapt ze wel genoeg, verwen ik haar niet teveel? Ik heb helemaal geen behoefte aan al die adviezen die ik krijg, dat maakt me alleen maar onzekerder. Ik wil gewoon een luisterend oor en vertrouwen krijgen dat ik dit kan.

Oh nee hoor die van mij: ...slaapt al wel door, drinkt z'n fles wel leeg, eet al mee met de pot, kruipt al wel rond etc... Ik word heel onzeker van al die perfecte moeders met die perfecte kinderen. Die van mij doet dat nog niet en ik maak me daar zorgen over.

Ik zit voornamelijk met de keuzes die ik wil maken voor m'n baby; flesvoeding of borstvoeding? Moet ik wel weer gaan werken na de bevalling? Thuis bevallen of in het ziekenhuis? Wat maakt mij nou een goede moeder en wat past bij mij?

Vraag een vrijblijvende intake aan en samen zorgen we ervoor dat jij je weer zeker voelt in je zwangerschap of moederschap. Jij kan dit!